MIMI TONKA CARICA KRALJICA

MIMI mačka, ne bilo kakva, mačka sa dušom, ljepotica kraljica, zvonček.

MIMI je živjela u dve države :),Slovenija i Hrvatska.Vozila se u autu, ne baš rado, ali svako putovanje sa njom je bilo zanimljivo.

Mimi je jako volila presti, mažnja nije bila upitna, igra i grickanje koje je bilo na osječajnoj granici boli da nebi njeni zubiči naštetili koži.

Došla je sa još dvoje braće, bilo ih je troje, igre su trajale i trajale, tolko ih je ljepo bilo gledati da je bilo potrebno samo hraniti.

Kako su živjele blizu ceste i bile omiljate jednog dana nestale su dvije i ostala je samo tadan zvana Tonka.

Ali vrag nije spavo i nije bilo dovoljno šta su ukrali dvije pa eto morali su i Tonku.

I nakon mjesec dana, jedno veče, čuje se kako djeca viću, oči…oči…oči Tonka se je vratila.Izađem van iz kuće i pogledam mačku i rećem to nije Tonka , pogledajte je kolika je i kakvu dlaku ima…drukčija je …ali djeca numorna i mačka se je ponašala ko da je od tuda bila. Rekoh sad čemo vidjeti dali je kad uđe u kuću po obićajima koje je imala.

Uđe u kuću i direk skoći na svoju kožicu ovčicu i da to je naša Tonka, koja je uspijela se vratiti ili su je vratili nazad.

Nahranjena i sa nekim novim običajima Tonka je i dalje bila igrivlja i naravno predla je i dalje.

Vrijeme je prolazilo i jednog dana Mimi je nestala opet. Rekoh ne opet, zašto ljudi moraju uzeti tuđu mačku. Moje vjerovanje da mora biti negdje u selu kreunuli smo u šetnju i nako par dana ponovno je pronašli. Ovoga puta je bila u blizini restorana i u grupi sa djecom… povikah evo moje mačke … to je moja mačka … šta radiš tu idemo kući.

Nakon uspješnoga povratka kući, Mimi je nastavila sa svojom igrom … vrebanje ptica.

Mimi je voljela stabla, obožavala se penjati po njima u vrebanju ptica . Neka od lnjenih lokacija su bila i drveća preko ceste. Njeno prelaženje ceste i da se bojala auta nije nikada pokazivala, jednostavno bi prečkala preko ceste i boli je uvo za autima.

Pogled sa visokoga je bilo jako joj važno,penjala se je na sve i svugdje di je mogla … bojala se nije, trčanje prema stablima i preko ceste je bio svakodnevni normalni ritual. Nakon toga bi sljedilo odmaranje na svojoj omiljenoj ovčijoj koži.

• 

• 

Vrijeme je išlo,Mimi se je igrala i igrala … dok nije spavala je uvjek bila igra,krasila ju je neumorna igra,maženje,provlačenje kroz sve i svašta.Vrijeme je bilo za kupanje.

Nije bila baš sretna i da je uživala u kupanju ali vode se nije bojala.Dobila je malo posla da svoju dlaki vrati i osuši tj. izliže na pravo mjesto. Voda joj nije prestavljala toliki problem Mimi se igrala sa vodom i to je njoj bilo izazov da je u nekoj kati voda i da gura šapu u nju. Poslje ubičajne igre uvjek se je vračala na svoje omiljeno mjesto ,kožu od ovce i provodila vrijeme u spavanju i odmaranju.

I mimi krenula u Sloveniju, put joj je ponoči nije bio zanimljiv tako da je cjelo putovanje prespavala na zadnjem sicu.Drugi dan je dobila mačiji wc i ogrlicu sa zvoncem.Nije imala nikakvih problema oko ogrlice na kojoj je pisalo njeno ime i broj telefona u slučaju da nestane i adresa.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Ljepotica kraljica Mimi mali zvonček se skrasila u stanu, igrala se ,na balkonu gledala ptice kako lete a na televiziji sve šta se brzo micalo… uglavnom igrala se i počela i psa Aju po repu dirati.Opustila se i prilagodila se.

• 

• 

• 

• 

U međuvremenu Mimi je sterilizirana, počela koristiti nadmoč na Ajom pa joj otela i njenu stolicu… Pomalo se je bližijo ponovni odlazak na Pag.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Po dolasku kući, morala se odma dokazati… uloviti pticu … to je i napravila i pokazala, carica kraljica Mimi nam je pokazala pticu …

Tek sterilizrana , stomak joj je bio gol i tražila je prostor di se može pokriti i zavuči da joj se taj prostor grije,pronašla ga u našem krevetu… pametna kraljica carica Mimi :))))

Ponovni odlazak u Sloveniju i povratak na Pag je bio njen posljednje putovanje.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Po dolasku opet je bilo sve po starom,crklanje,maženje,pretrčavanje ceste na omiljeno stablo.Spavanje, hranjenje,sa Ajom je uvijek jela.Gde jog bi išli ona bi išla, pratila je u stopu.Skakala,vrebala,prela,mazila,igrala,skrivala,šuljala,nagajala,sve to ako se može odjednom bi ona uspjevala. Pozorno gledala svaki naš pokret,šta god radili ,ona je tu ,Mimi carica kraljica zvoček mali.

• 

Iz dana u dan mimi je sve više zanimalo,tako i pretrčavanje na cesti na stabla,ležanje u Ajinom prostoru.

• 

• 

• 

Igri nije bio kraj,izazivanju Aje također.malo pomalo se bližijo ponovni odlazak sa Paga.Mimi je provodila jako puno vremena vani,u igri,traženju i lovljenju ptica,pretrčavanju ceste.Njena kutja svakim dana je bila sve manja , tj. Mimi je bila veća tako da kroz otvor kutije skoro nije mogla ulaziti, ipak je dobar dio vremena provodila u kutiji i igri sa njenim platnenim mišom.Ništa nije upučivalo na ono naslabije da bi se mogolo desti.

• 

• 

• 

Da , otišla je naša carica kraljica, u popdnevnim satima jedno od pretrčavanje preko ceste,koštalo ju je života.

Naša carica kraljica,zvonček naš, zauvjek budeš u srcima našim,ljepotica naša , živjela si devet mjeseci … prekratko i za mačku.

Počivaj u mačijem miru ,gdje god bila, RTM volimo te M&M&M

i na kraju, Mimi kraljica carica, zvonček moj … to je posvečeno tebi …da mi uvijek živiš barem tu na slikama kad te više nema. Bila si više od mačke …

• 

• 

I na kraju je Mimi pogažena na cesti ispred kuće 06.12.2021.———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-—–————————————————————————————————————————————————————————–––—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–